Ida Gaastra, teamleider vwo bovenbouw op het OLZ: “Hier wordt vanuit leerlingen gedacht”
Wanneer Ida de vacature van het OLZ leest, springt er één zin voor haar uit. Ze zoeken iemand die best een beetje tegendraads mag zijn. Dat voelt voor haar als een uitnodiging. Geen lange lijst met vinkjes, maar de vraag wie zij is en wat zij aan ervaring meebrengt. In de sollicitatiegesprekken merkt ze dat die toon klopt. Er is oprechte interesse in haar drijfveren en ideeën. Dat persoonlijke en open karakter ziet ze nu elke dag terug in de school.
30 paar ogen
De eerste keer dat Ida de school echt ervaart, is tijdens de plenaire start met alle medewerkers. Na het welkomstwoord staat het hele team in de aula te dansen, onder leiding van de dansdocenten. Ida lacht. Ze danst zelf niet graag, maar ziet wat het doet met de sfeer. Het breekt het ijs, maakt de school licht en energiek.
Haar echte eerste schooldag volgt op de maandag vóór de leerlingen komen. In een lokaal zitten dertig nieuwe collega’s tegenover haar. Na een half jaar te hebben gewerkt met een tijdelijke teamleider, kijkt het team uit naar de nieuwe leidinggevende. ‘Dat was spannend. Je staat daar meteen als leidinggevende, terwijl je de groep nog nooit hebt gezien en iedereen daar al langer werkt en de school beter kent dan jij op dat moment.’
Iedereen maakt tijd voor elkaar
Ida loopt in haar eerste weken overal naar binnen. Bij
collega-teamleiders, de rector en coördinatoren. Overal krijgt ze uitleg en
context. De deuren staan letterlijk open. “Als ik iets
Wat haar opvalt, is hoe vanzelfsprekend iedereen vanuit leerlingen denkt. In gesprekken over roosters, toetsweken of regels komt telkens dezelfde vraag terug. Is dit goed voor onze leerlingen? Ze vertelt over een leerling die in Frankrijk wil gaan studeren, maar geen Frans in zijn profiel heeft. In plaats van een snelle ‘nee’ gaat de school in de regelstand. Wat is er nodig, wie moet meedenken, hoe maken we dit mogelijk.
“Die oplossingsgerichte houding typeert het OLZ en inmiddels weet ik dat dit past bij de visie van NUOVO. Eerst kijken wat kan en wat een leerling nodig heeft. Daarna de vraag hoe we dat organisatorisch regelen.”
Balans tussen ambitie en rust
Ida ziet snel wat er goed gaat en waar kansen liggen. Ze heeft veel ideeën en moet soms bewust op de rem trappen. “Ik ben geneigd veel te willen. Momenteel ben ik aan het leren dat niet alles tegelijk op de schop hoeft maar ook te kijken naar wat er goed gaat. En dat is op deze school heel veel”
Een concreet succes? De aangepaste toetsweek. Samen met collega’s keek ze naar regels, planning en communicatie. De eerste keer dat de vernieuwde toetsweek draaide, viel Ida één ding op. “De toetsweek verliep zonder grote problemen. Iedereen wist waar hij moest zijn, voor de surveillanten was het duidelijk wat er van ze verwacht werd en de leerlingen konden in alle rust werken. Dan zie je dat een zorgvuldige voorbereiding zijn vruchten afwerpt.”
De schoolrealiteit opsnuiven
Achteraf had Ida in haar eerste weken nog vaker lessen willen bezoeken. Inmiddels is dat een vast onderdeel van haar werk. Ze stapt geregeld een lokaal binnen, laat zich bij leerlingen introduceren en kijkt mee met de les. “Dan voel je pas echt hoe de school is. De toon in de klas, het contact tussen docent en leerling, de manier waarop er gelachen wordt. Dat kun je niet uit een vergadering halen.”
Geen vaste plekken in de docentenkamer, iedereen schuift overal aan. In gesprekken tijdens de pauze merkt ze hoe positief er over leerlingen wordt gesproken. Kritisch als het moet, maar altijd met de bedoeling om te helpen.
Het sociale hart van de school
Voor Ida voelt het OLZ vooral als een prettige, veilige werkplek. Collega’s organiseren een pubquiz, een Music League met nummers via playlists, personeelsdagen met activiteiten, een borrel en delen in de donkere weken voor kerst onder het mom van de Scandinavische traditie wichtelen kleine, liefdevolle gebaren uit aan hun mede-collega’s. Dat zijn geen bijzaken voor haar. “Die momenten maken dat je elkaar leert kennen als mens. Dat merk je terug in hoe je samenwerkt en hoe je met leerlingen omgaat.”
Als Ida terugkijkt op haar eerste honderd dagen bij een NUOVO school, is er één gevoel dat overheerst: het voelt hier goed op het OLZ. De combinatie van aandacht voor leerlingen, ruimte om mee te denken en een team dat elkaar echt ziet, maakt dat ze hier wil blijven bouwen. “Als je twijfelt of dit een goede plek voor je is,” zegt ze, “kom gewoon eens kijken. Die sfeer voel je, zodra je binnenstapt.”